De eerste keer

Wat maakt de eerste keer zo bijzonder?
Harry Jekkers zingt erover in het nummer “Zo Mooi”.

Hoe komt dat nou, dat het nooit meer zo mooi wordt als die eerste keer?

Bij ‘de eerste keer’ heb je nog niets om het mee te vergelijken.
Je brein hoeft dan niet te evalueren.
Het deel dat gaat over ‘moeten’ en ‘presteren’ blijft relatief stil.
 

Na ‘de eerste keer’ verschuift het brein automatisch naar standje ‘controle’.
Het gaat voorspellen, vergelijken, optimaliseren en herhalen wat eerder goed werkte.

Handig voor het biologisch overleven, maar funest voor jouw verwondering.

Want meteen is daar de herinnering aan hoe fijn het voelde.  
Er komt angst voor teleurstelling.
Of je verlangen naar die ervaring wordt zo groot dat de spreekwoordelijke lat erg hoog komt te liggen.
Het moet weer zo mooi worden.

En precies dát maakt dat het niet meer kan gebeuren.
Want verwondering ontstaat alleen als er geen verwachting is.
 

Wat we beginnersgeluk noemen is eigenlijk een zeldzame situatie waarin het verleden niet stuurt, de toekomst niet hoeft en jouw systeem nog niets hoeft te fixen.

Kortom, beginnersgeluk ontstaat alleen in het huidige moment, het NU.

Zo ontstaat een paradox:
Je systeem probeert je te beschermen, zodat je gelukkig kan zijn.
Die bescherming blokkeert de natuurlijke stroom, die je bij de eerste keer hebt ervaren.

Het mooiste in het leven laat zich niet beschermen, alleen ontvangen.
 

In essentie verlangen we niet naar wat er de eerste keer gebeurde.
We verlangen naar de onbevangen mens, die we toen waren.
 

Kan je zelf invloed uitoefenen op die automatische processen?
Gelukkig wel.
De methode van de Schilden van de Innerlijke Familie helpt je te begrijpen wat er in je gebeurt. Je ziet het helder voor je en weet wat er nodig is.

Hoe kijk je met dit model naar ‘de eerste keer’?

Bij een eerste keer staan vooral je Innerlijke Kinderen voorop, gesteund door de volwassen schilden:

• Je Innerlijke Meisje is open, voelend en ontvankelijk.
• Je Innerlijke Jongetje is nieuwsgierig, onderzoekend en speels aanwezig.
• Je Innerlijke Vrouw is aanwezig als bedding. Alles mag zijn zoals het is, je hoeft je niet aan te passen. Ze is beschikbaar voor regulatie voor de gevoelens van je Innerlijke Meisje. Ze biedt speelruimte voor je Innerlijke Jongetje zodat hij kan gaan ontdekken.
• Er is veiligheid zonder dat die georganiseerd hoeft te worden.
• Je Innerlijke man heeft nog geen actieve rol. Er is nog niets te vergelijken of te analyseren en er hoeft nog geen prestatie geleverd te worden die ergens aan moet voldoen. Hij biedt de kaders waarbinnen geëxperimenteerd kan worden.

Jouw Innerlijke Vrouw en Man samen, bieden op de achtergrond de benodigde ruimte en kaders. Dat vormt een optimale basis voor het spelen van jouw Innerlijke Kinderen.
Deze innerlijke samenwerking voelt als natuurlijk, als vanzelf, licht en stromend.

Vergelijkbaar met een fysiek gezin, waarin de ouders goedd samenwerken en beschikbaar zijn en de kinderen ruimte bieden om te spelen.
 

Wat gebeurt er nu na de eerste keer?

• Je Innerlijke Meisje kan die eerste keer zo mooi hebben gevonden, dat ze bang is om teleurgesteld te worden bij een volgende keer.
• Om haar te beschermen gaat je Innerlijke Man controle uitoefenen. Hij gaat de stappen analyseren en precies kopiëren. Hij maakt een protocol en gaat de prestatie verbeteren. Hij wil teleurstelling van het Innerlijke Meisje voorkomen.
• Je Innerlijke Jongetje houdt het snel voor gezien. Tenslotte heeft hij het al eens gedaan. En dat protocol van de Innerlijke Man beperkt zijn speelruimte aanzienlijk. Hij gaat op zoek naar nieuwe speelruimte en als hij die niet krijgt dan gaat hij in de weerstand.  
• Het kan ook zijn dat de Innerlijke Vrouw zich voor het karretje van het meisje laat spannen. In plaats van de angst te reguleren of verwachtingen te toetsen op haalbaarheid, gaat ze het meisje helpen met de mantel der liefde en gaat ze spanning dempen in plaats van dragen.

De levende bedding van de eerste keer wordt een strategie. De volwassen schilden nemen het voortouw en zo raken de Innerlijke Kinderen hun speelveld kwijt.
De spontaniteit maakt plaats voor krampachtigheid.

Je kunt ‘de eerste keer’ niet herhalen.
Maar je kunt wel de innerlijke ordening herstellen:

• Je Innerlijke Man weer laten begrenzen zonder te fixen.
• Je Innerlijke Vrouw laten dragen en reguleren en beschikbaar maken voor vrije aandacht.
• Dan ontstaat er weer grond en bewegingsruimte voor jouw Innerlijke Kinderen op te spelen.

Daar zit in dit model de echte waarde;
De mogelijkheid om regie te voeren over jouw innerlijke wereld.

Oefening

Het doel is om het je Innerlijke Kinderen meer speelruimte te geven.  
Stap 1
Bewust worden dat je iets probeert goed te doen, dat je verwachtingen hebt.
Met aandacht van je Innerlijke Vrouw onbevooroordeeld zijn met wat er nu in je leeft. Zij legitimeert de ervaring: “De spanning mag er zijn. Ik blijf erbij”.
Stap 2
Laat de impuls om iets op te lossen los. Geef geen invulling aan de impuls.
Zeg tegen je Innerlijke Man: “We hoeven nu niets te fixen.” “Dank voor je zorg om te beschermen. Ga maar even naast me staan.”
Stap 3
Stel één vraag vanuit je onbevangenheid: “Wat gebeurt er NU, als ik niets hoef?”
Stap 4
Vanuit je Innerlijke Man zeg je: Ik zorg dat we hier tijd en plek voor hebben. Meer hoef ik niet te doen.”
Vanuit je Innerlijke Vrouw zeg je: “Wat er ook verschijnt, we laten het toe. Het hoeft niet hetzelfde te zijn.”

Dan horen jouw Innerlijke Kinderen: “We worden niet gestuurd, we worden gedragen.”

Dat herstelt de onbevangenheid, niet door de eerste keer te herhalen, maar doordat het systeem relationeel klopt.

Veel van mijn individuele begeleiding is terug te voeren op het verbeteren van de onderlinge dynamiek tussen de vier archetypische energieën die in ons leven.

Wil je meer informaite over de methode van de Schilden van de Innerlijke Familie?
Klik hier.